Augustus Lamplough Brits 19e-eeuws aquarel Westminster Abbey

Een origineel aquarel uit circa 1900 van Augustus Osborne Lamplough (1877-1930) waarop het rijk gedecoreerde interieur van de Henry VII Chapel in Westminster Abbey is afgebeeld, met een perspectiefopname van de grote gesneden houten deuren en de torenhoge gotische gewelven met waaierribben.

De compositie toont in de verte een eenzame figuur in gewaad in het sfeervolle licht van de kathedraal, met kleurrijke heraldische banieren die aan de architectuur boven een geblokt marmeren vloer hangen.

Lamplough was een vooraanstaande Britse aquarelist die actief was in de late negentiende en vroege twintigste eeuw en bekendstaat om zijn lichtrijke en sfeervolle architectuurstudies.

Hoewel hij vooral bekend is om zijn latere oriëntalistische taferelen van Noord-Afrika, maakte hij zijn naam met zeer gedetailleerde Britse landschappen en historische bezienswaardigheden, zoals Westminster Abbey, die hij tussen 1902 en 1910 regelmatig exposeerde bij de Royal Academy.

Hij was vanaf eind jaren 1890 ook lid van de Royal Birmingham Society of Artists en toonde zijn werk via de Royal Society of British Artists, waar zijn meesterschap in het weergeven van licht en schaduw op stenen bouwwerken zeer gewaardeerd werd.

Zijn Westminster Abbey-serie legt de gotische grootsheid van het interieur en exterieur vast met een zacht, naturalistisch kleurenpalet dat verzamelaars van zowel architectuurhistorische als laat-victoriaanse / vroeg-edwardiaanse kunst aanspreekt.